Traditionele verslavingszorg is voornamelijk gebaseerd op counseling. Recente ontdekkingen hebben echter aangetoond die lijden aan verslaving vaak hebben chemische onevenwichtigheden die het herstelproces bemoeilijken.
Counselors helpen individuen identificeren gedrag en problemen in verband met hun verslaving. Het kan worden gedaan op individuele basis, maar het is meer gebruikelijk om het te vinden in een groep instelling en kunt opnemen crisis counseling, wekelijks of dagelijks counseling en drop-in counseling ondersteunt. Ze zijn opgeleid om herstel programma’s die helpen om te herstellen van gezond gedrag en overlevingsstrategieën wanneer een situatie van risico gebeurt ontwikkelen. Het is heel gebruikelijk om ze ook werken met familieleden die worden beïnvloed door de verslaving van het individu, of in een Gemeenschap ter voorkoming van verslaving en educatie van het publiek te zien.
Counselors moeten kunnen herkennen hoe verslaving beïnvloedt de gehele persoon en de mensen rondom hem of haar. Counseling is ook gerelateerd aan “Interventie”; een proces in die van de verslaafde familie help opgevraagd uit een professioneel om te krijgen deze persoon in drugsbehandeling. Dit proces begint met een van deze professionals eerste doelen: de ontkenning van de persoon met de verslaving te analyseren. Ontkenning impliceert gebrek aan bereidheid van de patiënten of angst te confronteren de ware aard van de verslaving en geen actie te ondernemen ter verbetering van hun leven, naast het destructieve gedrag voort te zetten.
Zodra dit is bereikt, coördineert professional met de verslaafde van familie hen te steunen op het verkrijgen van deze familielid aan alcohol drug rehabilitatie onmiddellijk, met bezorgdheid en zorg voor deze persoon. Anders, deze persoon zal worden gevraagd te verlaten en geen steun van enigerlei verwachten tot gaan op drug revalidatie of behandeling van alcoholisme. Een interventie kan ook worden uitgevoerd in de werkomgeving met collega’s in plaats van familie.